چندین سال پیش وقتی که دقیقا در سنین 17یا 18 سالگی بودم واقعا عاشق شخصی شده بودم هرجا می رفتم فقط به یادش بودم خیلی دوستش داشتم البته اون از موضوع اطلاعی نداشت ولی درتمام رویاهایم هردومون را باهم میدیدم که به هم رسیده ایم اما دریک روز شوم براثر یک حادثه ی رانندگی ، معشوقه ام را از دست دادم و اون کشته شد. اون موقع من واقعا داغون شده بودم . تا اومدم به خودم بیام طول کشید اما فهمیدم که این دنیا ارزش عاشق شدن هم نداره ، آدم چه جوری میتونه عاشقه آدمهای مثل خودش بشه که مرگ وزندگیشون هم دست خودشون نیست ، پس تصمیم گرفتم همه را دوست داشته باشم اما عاشقشون نمیشم ، و اگه احساس کنم دارم عاشقشون میشم یه جوری کنار میکشم وبه خودم یاداوری اون عشق دردناک را میکنم چون خداییش دیگه قدرت یه شکست عشقی را ندارم خیلی دردناکه ، خیلی ... امیدوارم هیشکی  مزه اش را نچشه .

سلام  بچه ها

من یک تازه وارد هستم و دوست دارم توی این وبلاگ یه جورایی به همدیگه کمک کنیم و مشکلات عاطفی وعشقیمون را بیان کنیم و اگه راه حلی یا تجربه ای داریم باهم درمیون بگذاریم و حداقلش یکمی سبکتر میشیم .

پس هردفعه یه سوالی می گذارم زیاد وقتتو ن را نمیگیره .

اگه همین الان خدا به یکی از آرزوهاتون جواب مثبت بده و بخواد شما را به معشوقتون برسونه ، دوست دارید به کی برسید ؟

یا حق